Ο εντέκατος λόγος του Κωστή Παλαμά

Mα εγώ είμαι ο ξεθεμελιωτής ο Πόλεμος,ο μέγας,
ο Πόλεμος το θέλημα κάμω ενός πλάστη που είναι

σαν πιο μεγάλος από με,και μ έχει ρογιασμένο. 

Δέντρα,αντιρρίματα πατώ και ξεριζώνω, και όλα,

με τη φωτιά ξεπαστρευτής και χτίστης με το αίμα,

και γυμνά στρώνω και κρουστά  τ' αλώνια στρογγυλεύω,

γιομίζοντας τα με καρπούς του θέρου και του τρύγου.

Η εκδήλωση μίσους του ΚΚΕ στον Πύργο

«Οι δολοφόνοι δεν ξεχνούν τον τόπο του Εγκλήματος». Και επιστρέφουν…

Για μια ακόμη φορά το ΚΚΕ και στην Ηλεία απέδειξε ότι δεν μετανοεί για τα μεγάλα του Εγκλήματα εναντίον του Ελληνισμού. Με την πρόσφατη εκδήλωση του στο Δημοτικό Κέντρο του Κούβελου το απόγευμα της Τρίτης 23 Σεπτεμβρίου 2014 στον Πύργο(με βάση ποια λογική ο Δήμος Πύργου παραχώρησε Δημοτικό χώρο για μία εκδήλωση Μίσους ;) το τοπικό ΚΚΕ θέλησε να εορτάσει, όπως έγραφε στην  σχετική του πρόσκληση, «70 χρόνια από την ήττα του φασισμού και την απελευθέρωση της πόλης μας από τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ»!

Την εισβολή των ανταρτών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στον Πύργο και την σφαγή δεκάδων Ελλήνων που επακολούθησε στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου 1944, 4 ημέρες μετά την απελευθέρωση του Πύργου(4 Σεπτεμβρίου 1944)  και μετά τον πανηγυρισμό των κατοίκων του για το τέλος της Κατοχής  την βαφτίζουν «απελευθέρωση της πόλης», όπως ξέρουν καλά ο  κομμουνιστές να αλλοιώνουν την Ελληνική Ιστορία.

Υποστήριξη δημάρχου στο κόκκινο μίσος

Κύριε Γαβρίλη Λιατσή Δήμαρχε Πύργου
Πληροφορηθήκαμε τελευταία στιγμή ότι δώσατε άδεια για να πραγματοποιηθεί εκδήλωση στο πολιτιστικό κέντρο του Κούβελου από το ΚΚΕ για να εορτάσουν την ημέρα κατάληψης του Πύργου μας από τον Ε.Λ.Α.Σ. στις 23/9/2014. Μια εκδήλωση που παράγει μίσος, θυμίζει τις θηριωδίες της τότε εποχής και αποτελεί προφανώς προμήνυμα για τις επόμενες γενιές για το τι θα επακολουθήσει από τα άρρωστα μυαλά που δεν ξέχασαν δεν ζήτησαν ποτέ συγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων τους και με αφορμή κάθε κοινωνικής αναταραχής (που ξέρουν πολύ καλά να την «καπελώνουν») φωνάζουν συνθήματα όπως:

Τραμπουκισμοί και τρομοκρατία του καθεστώτος

Με πρωτοφανή τρομοκρατία «τίμησε» η Συγκυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου τα 70 χρόνια από την σφαγή στον Μελιγαλά

Μέσα σε ένα πρωτοφανές για τα ελλαδικά δεδομένα κλίμα επίσημης κρατικής τρομοκρατίας περιβλήθηκαν οι εκδηλώσεις Μνήμης για την Πηγάδα του Μελιγαλά, φέτος μάλιστα που συμπληρώθηκαν 70 έτη από την αδιανόητη για την Ελληνική Ιστορία  εγκληματική σφαγή εκατοντάδων Ελλήνων από τους Κομμουνιστές, τον Σεπτέμβριο του 1944.

Με μία πρωτοφανή σε μέγεθος και πάθος επίδειξη δύναμης εκατοντάδες Αστυνομικοί όλων των κλάδων της ΕΛ.ΑΣ., από ΟΠΚΕ και ομάδες ΔΙ.ΑΣ. μέχρι ΜΑΤ και Ασφαλίτες, κύκλωσαν την ευρύτερη περιοχή του Μελιγαλά και προέβαιναν σε αστυνομικό έλεγχο όλων των οχημάτων και των πολιτών που μετέβαιναν στο Μνημείο της Πηγάδας.

Από το πρωί της Κυριακής 21 Σεπτεμβρίου 2014, μίας ημέρας που πρέπει να αποτελέσει Ημέρα Ντροπής για την Δημοκρατία και την Ηγεσία των ελλαδικών Σωμάτων Ασφαλείας, πολιτική και φυσική(καθώς τις όλες επιχειρήσεις τρομοκρατίας συντόνιζαν πολλοί Ανώτατοι Αξιωματικοί με επικεφαλής Αντιστράτηγο, παρακαλώ) δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. είχαν απλωθεί σε μικρές και μεγάλες οδούς, ακόμη και σε αγροτικούς δρόμους, από όπου έλεγχαν και απέκλειαν όσους θεωρούσαν «ανεπιθύμητους», κατά την δική τους μικρονοϊκή και πολιτικάντικη λογική. Άνοιγαν πορτ-μπαγκάζ αυτοκινήτων, από όπου δεν βρήκαν τίποτε(ναι, τίποτα, προς απογοήτευση των γυπών των ΜΜΕ, που θα τα έκαναν ….σημαία) ενοχοποιητικό. Παρά μόνο βιβλία και σημαίες. 

Η συνενοχή της σημερινής εκκλησίας

Κάποιοι σχεδιάζουν το τέλος της Ελλάδος και αυτοί επέλεξαν τον ρόλο του …Ποντίου Πιλάτου

Σε ποια χώρα ζουν κάποιοι Ιεράρχες της Ιερά Συνόδου;

Σε μία εποχή που υλοποιούνται με θράσος τόσα σχέδια κατά του Ελληνισμού, οδηγώντας τον κυκλωμένο από παντού Έλληνα στην απελπισία και το αδιέξοδο (αυτό μαρτυρούν οι αυτοκτονίες και η τάση πολλών Ελλήνων να εγκαταλείψουν την χώρα που τους πληγώνει) πολλοί είχαν την ελπίδα πως οι επικεφαλείς της Εκκλησίας μας θα βγούνε μπροστά. Θα βγούνε μπροστά και να υπερασπίσουν όπως οι περισσότεροι προκάτοχοι τους σε στιγμές ανάλογα επικίνδυνες κατά το παρελθόν, με θυσία ακόμη και της ζωής τους.