Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στις τελευταίες του στιγμές…

Εννιά δευτερόλεπτα. Τόσος χρόνος χρειάστηκε μέχρι να περάσει στην αιωνιότητα ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, σύμφωνα με τις σημειώσεις του δήμιου του.

Ο 19χρονος ήρωας από την Τσάδα, ο γενναίος αυτός πατριώτης, σύμφωνα με τις σημειώσεις που κρατούσε ο διαβόητος δήμιος της βρετανικής αποικιοκρατίας, Harry Allen, κατά τη διάρκεια των απαγχονισμών των ηρώων της ΕΟΚΑ, ξεψύχησε ηρωικά 9 δευτερόλεπτα μετά από τη στιγμή που άνοιξε η ξύλινη καταπακτή της αγχόνης.

«Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».

Αυτό είχε γράψει στο τελευταίο γράμμα του.

Καταραμένε Έλληνα!!!

Όπου και να γυρίσω την σκέψη μου…. Όπου και να στρέψω την ψυχή μου….
Μπροστά μου σε βρίσκω...
Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο, Αρχιτεκτονική..; -'"
Εσύ μπροστά μου...Πρώτος, Πρώτος και Αξεπέραστος!
Επιστήμη ζητώ, Μαθηματικά, Φιλοσοφία; Ιατρική...;
Εσύ μπροστά μου...Πρώτος, Πρώτος και Αξεπέραστος! 

Αντί ευχών

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
θα πάρω μονοπάτια,
να βρω τα σκαλοπάτια,
που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Ο Αίσωπος γράφει παραμύθια για το σήμερα…… Καλό!!!

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας «χοντρός» και «ηλίθιος» μικρός βοσκός. Κάθε μέρα, έπαιρνε το κοπάδι με τα πρόβατα του και ανέβαινε στο λόφο έξω από το χωριό για τα βοσκήσει στα πράσινα λιβάδια. Στον ίδιο λόφο πήγαιναν κι άλλοι βοσκοί από το χωριό με τα πρόβατά τους, που ήταν πιο μεγάλοι και έμπειροι από το μικρό βοσκό.

«Πρέπει να προσέχεις τα πρόβατα σου», του έλεγαν οι μεγαλύτεροι βοσκοί. «Να κάθεσαι άγρυπνος και να τα φυλάς κάθε στιγμή, γιατί από το βουνό κατεβαίνουν λύκοι και τρώνε τα αφύλακτα κοπάδια». «Αν δεις κάποιο λύκο να πλησιάζει, θα τρέξεις και θα φωνάξεις με όλη τη δύναμη της φωνής σου: «Λύκος, λύκος!» και τότε εμείς, που είμαστε κοντά, θα έρθουμε να τον κυνηγήσουμε και να τον διώξουμε μακριά».

Μέρες περισυλλογής και αναγέννησης

Αγαπητοί συνέλληνες απανταχού την γη.

Τις ημέρες που διανύουμε οι Έλληνες είτε χριστιανοί είτε αρχαιολάτρες εορτάζουν την αναγέννηση του ανθρώπου εξ αφορμής της ανάμνησης της γέννησης του Θεανθρώπου για τους μεν και την αναγέννηση του Ήλιου από την άλλη, λόγω χειμερινού ηλιοστασίου εβρισκόμενος για τρεις μέρες στο νοτιότερο σημείο αναμένοντας την έναρξη της νέας του πορείας προς βορράν.

Και στις δύο περιπτώσεις ο ζωοδότης Ήλιος φέρει πραγματική ή αλληγορική έννοια, πλην όμως ουσιαστική και για τους δύο.

Το σημαντικό όμως ξεπερνώντας τις όποιες διαφορές (που για το ζητούμενο είναι λεπτομέρειες) είναι το τι επιζητούμε πραγματικά εμείς ως πραγματικοί Έλληνες που θέλουμε να λεγόμαστε.  

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ