Dominique Venner 16/4/1935-21/5/2013 - εις μνήμην....

Πριν δύο έτη, στις 21 Μαϊου 2013, ο Γάλλος συγγραφέας, ιστορικός και ακτιβιστής Dominique Venner άφησε την τελευταία του πνοή, αυτοκτονώντας εντός του καθεδρικού ναού της Παναγίας των Παρισίων. Παρακάτω ακολουθεί η μετάφραση της τελευταίας αναρτήσεως στο προσωπικό του ιστολόγιο, το οποίο πλέον είναι εκτός λειτουργίας, και η οποία πιθανώς και εξηγεί το κίνητρο της πράξεώς του.

  "Οι διαδηλωτές της 26ης Μαϊου θα κραυγάσουν εξαιτίας της ανυπομονησίας τους και της οργής τους. Ένας κακόφημος νόμος, αφού ψηφισθεί, μπορεί πάντοτε να καταργηθεί.

Μόλις άκουσα έναν Αλγερινό μπλόγκερ: «Εν πάση περιπτώσει» είπε «σε 15 χρόνια οι Ισλαμιστές θα είναι στην εξουσία στην Γαλλία και θα αποσύρουν αυτόν τον νόμο». Όχι για να μας ευχαριστήσουν, υποψιαζόμαστε, αλλά διότι είναι αντίθετος προς την Σαρία (Ισλαμικός νόμος).

Αυτό είναι το μόνο επιφανειακώς κοινό σημείο ανάμεσα στη Ευρωπαϊκή Παράδοση (που σέβεται τις γυναίκες) και στο Ισλάμ (που δεν τις σέβεται). Όμως η τολμηρή δήλωση του Αλγερινού είναι ανατριχιαστική. Αυτές οι συνέπειες θα είναι πολύ μεγαλύτερες και περισσότερο καταστροφικές από τον απεχθή νόμο Taubira.

Η γενέτειρα τίμησε το ηρωικό της τέκνο

 

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον εκ Λεχαινών  μακεδονομάχο Χρήστο Πραντούνα

Ένας σπουδαίος αγωνιστής στον Μακεδονικό Αγώνα, ο Χρήστος Πραντούνας από τα Λεχαινά Ηλείας, έπεσε ηρωικά για την ελληνικότητα της Μακεδονίας πριν από 109 χρόνια, στα τέλη Απριλίου 1906. Τον ηρωικό Ανθυπίλαρχο που έμεινε στην Ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα με το αγωνιστικό ψευδώνυμο ¨Καπεταν Καψάλης¨ τίμησαν οι Αρχές της γενέτειρας του το πρωί της Κυριακής 17 Μαΐου 2015, με την συμμετοχή εκπροσώπων των πολιτικών και στρατιωτικών Αρχών και δεκάδων πολιτών.

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ

Προηγήθηκε επιμνημόσυνη δέηση για την  ψυχή του Ήρωα από τους ιερείς  των ενοριών των Λεχαινών, στον χώρο της προτομής του Πραντούνα, που κοσμεί τον χώρο  μπροστά από το Δημαρχείο Λεχαινών, στον κεντρικό δρόμο που φέρει το όνομα του. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Λεχαινών-Κυλλήνης κ. Ναμπίλ Ιωσήφ Μοράντ, που μίλησε για το χρέος του τόπου να τιμήσει ένα τέκνο του που προσέφερε την ζωή του για την Ελλάδα.

Μάιος 1825 : 190 χρόνια από την μάχη στο Μανιάκι

Η Λεωνίδειος θυσία 

του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι

Το 1825 ήταν μία χρονιά καμπής για την Ελληνική Επανάσταση. Αφού οι εμφύλιες διαμάχες είχαν λήξει με την εξουδετέρωση των ηττημένων: μία ομάδα από αυτούς βρέθηκαν φυλακισμένοι στην  Ύδρα (Κολοκοτρώνης, Δεληγιάννης, Σισίνης κλπ ), άλλοι στην εξορία (Ζαΐμης, Λόντος )και άλλοι κρυπτόμενοι (Νικηταράς ),οι νικητές Υδραίοι και Ρουμελιώτες (υπό την διοίκηση του Γ. Κουντουριώτη και τους Αλεξ. Μαυροκορδάτο και Ι. Κωλέττη σε  ηγετικές θέσεις ) έκαναν ό,τι ήθελαν. Και μάλιστα διασπάθιζαν το χρήμα από τα Αγγλικά δάνεια, για να δημιουργήσουν μισθοφόρους στην υπηρεσία τους.

Αυτήν την αντιφατική κατάσταση εκμεταλλεύτηκε ο Σουλτάνος για να αποστείλει στην Πελοπόννησο τον θετό υιό του Μωχάμετ Άλυ της Αιγύπτου, τον Ιμπραήμ, για να καταπνίξει την  Επανάσταση. Έτσι ο Ιμπραήμ αποβιβάστηκε ανενόχλητος τον Φεβρουάριο του 1825 στην Μεθώνη της Μεσσηνίας και άρχισε να σβήνει με συστηματικό τρόπο τις επαναστατικές εστίες(Νεόκαστρο, Παλαιόκαστρο, Σφακτηρία, Κρεμμύδι ). Όλοι φοβόνταν το χειρότερο, καθώς έβλεπαν την μία ήττα μετά την άλλη. Την στιγμή εκείνη ένας αγωνιστής (που τότε συνέπλεε προκλητικά με τους κυβερνώντες)ανέλαβε μία δύσκολη αποστολή. Όχι μόνο να αντισταθεί στον Ιμπραήμ, αλλά και να διδάξει τους άλλους την έννοια της μέχρις  εσχάτων μάχης ,σαν τον βασιλιά Λεωνίδα στις Θερμοπύλες το 480 π. Χ. Αυτός ήταν ο Αρχιμανδρίτης και Υπουργός Εσωτερικών τότε Γρηγόριος Φλέσσας ή Παπαφλέσσας .

Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι

Η ζωή είναι πόλεμος. 

Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η νίκη. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν ΄ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου, ο πόλεμος. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για την Μεγάλη Ιδέα. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί οι Ευέλπιδες , οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους.

Η υποκρισία των Άθεων της Αριστεράς και η μούμια του Λένιν

ΣΧΟΛΙΟ Ε.Δ.Η.:Επειδή σε συτόν τον τόπο ακούγονται τα πάντα και από τους πάντες, υπενθυμίζουμε ότι οι περισσότεροι άθεοι εξ Αριστεράς δεν ...θέλουν να θυμούνται την μούμια του Λένιν στην Μόσχα. Απλώς το μόνο που αυτοί οι Άθεοι ...ξέρουν είναι να χλευάζουν τα λείψανα των Αγίων, που ούτως ή άλλως απευθύνονται σε ΟΣΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ και όχι στις μάζες.                                                                                                                                                                      Σε μια χώρα που τα κόκκαλα των Ελλήνων αναφέρονται και στον Εθνικό μας Ύμνο, ας πάψουν κάποιοι να ειρωνεύονται την Πίστη ενός Λαού. Μία Πίστη που τον οδήγησε να κάνει θαύματα στην Ιστορική του πορεία...                                                                                                                                                         Εμείς απλώς τους χαρίζουμε το παρακάτω δημοσίευμα...

 

 Η συντήρηση της μούμιας του Λένιν

  

Η σορός του ηγέτη της ρωσικής επανάστασης φυλάσσεται στο μαυσωλείο, όπου επιστήμονες-συντηρητές ελέγχουν το σώμα του δύο φορές την εβδομάδα για τυχόν φθορά.

Κάθε 18 μήνες μεταφέρεται σε ένα εργαστήριο κάτω από το μαυσωλείο του, εξετάζεται και βυθίζεται σε χημικές ουσίες για συντήρηση.