Η απάτη των εταιριών τύπου πυραμίδα και ο Αρτέμης Σώρρας

Τι σχέση έχει ο ελλάνιος Ηγέτης «Σωτήρας μας» Α. Σώρρας με τις πολυεθνικές εταιρίες τύπου πυραμίδα; Το ότι και οι δύο μοιράζουν λεφτά με το τσουβάλι, υπόσχονται παραδείσους και χρησιμοποιούν τις ίδιες τακτικές για να πλουτίσουν εις βάρος κάθε λογής απελπισμένου ή απλώς ονειροπόλου και φιλόδοξου. Πρόκειται περί εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, που μια ευνομούμενη πολιτεία, που θα νοιαζόταν πραγματικά για το καλό των πολιτών της, θα τους μάζευε και έθετε εκτός νόμου εν μία νυκτί.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Τι είναι οι εταιρίες τύπου πυραμίδα και πώς λειτουργούν;

Το κόλπο δουλεύει ως εξής: Έχουμε έναν αρχικό θύτη, το μεγάλο και αρχικό λαμόγιο, όπως ήταν ο πρώτος διδάξας, Ιταλός Τσάρλς Πόνζι. Ο Πόνζι εμφανίστηκε μια μέρα, περί το 1920, στη Βοστόνη της Αμερικής και είπε στους κατοίκους ότι αν κάποιος του δώσει τα λεφτά του, σε 45 μέρες θα του τα επιστρέψει επαυξημένα κατά 50%! Όλοι οι κάτοικοι έτρεξαν τότε να δώσουν τα λεφτά τους στον μυστηριώδη κύριο Πόνζι, ώστε μετά από λίγες μέρες να του τα ζητήσουν πίσω και ως δια μαγείας να πλουτίσουν. 

ΤΡΕΙΣ ΣΕΚΤΕΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

To κτήριο της Σχολής της Φρανκφούρτης

Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, του πρώτου πολέμου της γνωστικής γεωπολιτικής, η Ευρώπη είχε μεταμορφωθεί. Μία αυτοκρατορία (Αυστροουγγαρία) είχε σβήσει και τη θέση της είχαν πάρει νέες κρατικές οντότητες, η Τσαρική Ρωσία είχε βυθιστεί στο χάος της επανάστασης και εκατομμύρια νέων Ευρωπαίων είχα σκοτωθεί σε μια άσκοπη σύγκρουση. Παρά ταύτα, και παρά το γεγονός ότι πλείστοι εκ των ανδρών που καταλάμβαναν τα έδρανα των διαφόρων κοινοβουλίων της Ευρώπης ήταν μέλη μασονικών στοών, οι θεσμοί των κοινωνιών και οι ίδιες οι κοινωνίες παρέμεναν, σε γενικές γραμμές, ως προς τα ήθη και τους κανόνες, παραδοσιακές. Oι χριστιανικοί πυλώνες του οικοδομήματος δεν είχαν καταρρεύσει πλήρως. “Άλλοι” όμως, είχαν αποφασίσει ότι το μέλλον θα έπρεπε να είναι διαφορετικό… 

Η ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ Νο 2

Τηρώντας την υπόσχεση που είχαμε δώσει πριν μερικούς μήνες του τρέχοντος έτους, προβήκαμε σε νέα παρέμβαση αφορμή του εορτασμού της επετείου του ΟΧΙ 1940 στην περιοχή του Πύργου Ηλείας.

Συγκεκριμένα τις νυχτερινές ώρες και κατά την διάρκεια της ημέρας δύο ομάδες της ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΗΛΕΙΑΣ έδρασαν οργανωμένα και αθόρυβα και κατάφεραν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους που δεν ήταν άλλη από το να επικοινωνήσουν μηνύματα προς τους συνέλληνες συντοπίτες και όχι μόνο.

ΟΤΑΝ Η 'ΘΕΡΑΠΕΙΑ' ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΛΕΞΗ

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Αν κάποιος μιλήσει για την ανάγκη εύρεση θεραπείας του καρκίνου ή της αρτηριοσκλήρυνσης, ή της παράνοιας, ή της κατάθλιψης, υπάρχει  περίπτωση να βρεθούν άνθρωποι που θα τον υβρίσουν, θα τον απομονώσουν, θα του πουν ότι λέει αδιανόητα πράγματα; Όχι, φυσικά!

Και όμως, ειδικά για μία ψυχοσωματική διαταραχή αυτό το 'όχι, φυσικά' δεν ισχύει. Αν κάποιος τολμήσει μόνο να ψελλίσει ότι η ομοφυλοφιλία ή ο τρανσεξουαλισμός μπορεί να θεραπευτούν ή ότι υπάρχει η δυνατότητα έρευνας για την εύρεση μιας θεραπείας, θα ανοίξει η γη να τον καταπιεί ή αν τα καταφέρει και δεν τον καταπιεί η άβυσσος, τότε θα δεχθεί τον επιστημονικό αφορισμό! Αφορισμένε, βλαστήμησες διότι χρησιμοποίησες τη λέξη: ΘΕΡΑΠΕΙΑ.

Βλέπετε, η σεξουαλική παραβατικότητα έχει πλέον ιδεολογικοποιηθεί: από το 'κομμουνιστικό μανιφέστο' πήγαμε στο 'γκέι μανιφέστο', από την 'ταξική πάλη' στην 'γκέι πάλη' και από την 'κομμουνιστική διεθνή' στην 'γκέι  διεθνή'. 

Επειδή λοιπόν η λέξη 'θεραπεία' είναι απαγορευμένη λέξη, εμείς βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που αφορά αυτή τη δυνατότητα και το  μεταφράσαμε.

Θανάσης Κλάρας: Ο Παιδεραστής Ψυχοπαθής Δολοφόνος του ΚΚΕ

Ο Θανάσης Κλάρας ή Άρης Βελουχιώτης γεννήθηκε στη Λαμία το 1905. Παρότι καταγόταν από μορφωμένους αντιμοναρχικούς γονείς, με πλούσια οικιακή βιβλιοθήκη, δεν κατάφερε να βγάλει το γυμνάσιο. Σπούδασε εντούτοις πρακτικός γεωπόνος στη Μέση Γεωργική Σχολή της Λάρισας και αποφοιτώντας σε ηλικία 18 ετών κατέφυγε στην Αθήνα, όπου μυήθηκε στον κομμουνισμό και άρχισε την παράνομη και ανατρεπτική δράση του.

Υπηρέτησε τη θητεία του στο Πυροβολικό, όπου καθαιρέθηκε από το βαθμό του Δεκανέα λόγω της κομμουνιστικής του δραστηριότητας μέσα στην Μονάδα του. Μετά την απόλυσή του επανήλθε στην Αθήνα, όπου προσλήφθηκε για βοηθητικές εργασίες στον παράνομα τότε εκδιδόμενο "Ριζοσπάστη". Στο μεταξύ όμως, από την ηλικία των 20 ετών, επιδόθηκε και σε άλλου είδους δραστηριότητες, όπως κλοπές, πλαστογραφίες, ψευδορκίες και άλλες αξιόποινες πράξεις. Ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο δεύτερος στην κομματική ιεραρχία του ΚΚΕ, αναφέρει στο βιβλίο του «Αναμνήσεις», ότι ο Άρης Βελουχιώτης ήταν μεταξύ άλλων και πορτοφολάς: «Από το 1923-1925 μπήκε στη νεολαία, στην ΟΚΝΕ. Είχε μπλέξει παλιά με πορτοφολάδες. εμείς δεν το ξέραμε βέβαια αυτό. Κάποτε όμως οι αντιδραστικές εφημερίδες γράψαν ότι οι κομμουνιστές είναι αλήτες σαν τον Κλάρα».