Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΠΟΧΗ ως πολιτική επιλογή........ και όχι αδιαφορία



Αγαπητοί συναγωνιστές , αγαπητοί συνέλληνες εντός ή εκτός συνόρων.

 Η τρίτη κατά σειρά εκλογική διαδικασία μέσα σε επτά μήνες ολοκληρώθηκε και πέρασε πια στην ιστορία με μεγάλο και αδιαμφισβήτητο νικητή για τρίτη συνεχόμενη φορά τον παγκόσμιο Τσίπρα.

Αυτά που ζούμε δεν έχουν ξανά γίνει στα παγκόσμια χρονικά.

Ένας σαραντάχρονος αριστερός πολιτικός απατεώνας (άλλος ένας), που ενώ εξαπάτησε τον λαό και τους συντρόφους του παίρνει νέα εντολή να κυβερνήσει το δύσμοιρο τούτο ΕΘΝΟΣ.

Ποιος του έδωσε άραγε το μεγάλο ποσοστό και την νέα εντολή;

Αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ στο πρόσφατο δημοψήφισμα με ποσοστό 65%;

Ή αυτοί που ψήφισαν ΝΑΙ με ποσοστό 35% και άνηκαν πολιτικά στα κόμματα φιλελεύθερων πολιτικών επιλογών;  

Ούτε οι μεν ούτε οι δε.


Το αποτέλεσμα το «έδωσε» η SINGULAR LOGIC,  η εταιρεία  πληροφοριακών συστημάτων που εδώ και χρόνια αναλαμβάνει να μεταδίδει τα εκλογικά ποσοστά των πολιτικών κομμάτων που συμμετέχουν στην «δημοκρατική» διαδικασία.

Και όταν λέμε του το έδωσε για να μην παρεξηγηθούμε η συγκεκριμένη εταιρεία βάσει των δεδομένων που θα της δοθούν το βγάζει στις οθόνες μας  και είναι από όλους σεβαστό και αποδεκτό.

Δηλαδή ότι «εντολές» λάβουν οι διαχειριστές τέτοια στοιχεία θα δούμε στις οθόνες μας.

Στην συγκεκριμένη όμως εκλογική διαδικασία είχαμε το νέο ευτράπελο που έδωσε τροφή για περίεργες συζητήσεις γύρω από την πιστότητα των όσων βλέπουμε στο «κουτί».

Δηλαδή άλλα ποσοστά έδιναν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που όπως γνωρίζουμε είναι επανδρωμένες από έμπειρο και επιστημονικό προσωπικό και δύσκολα πέφτουν έξω, και άλλα ποσοστά μετά μεγάλων αποκλίσεων έδωσε η εταιρεία πληροφοριακών συστημάτων.

Οπότε στην όλη διαδικασία υπάρχουν πολλά ερωτηματικά και πολλά κενά.

Το μέγα όμως ερώτημα είναι γιατί σιωπούν αυτοί που κατά τα φαινόμενα αδικούνται από τα αποτελέσματα.

Η απάντηση υπάρχει στους λόγους που τελικά επιλέγουμε πλέον να ΑΠΕΧΟΥΜΕ από την συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία.

Οποιοσδήποτε πολιτικός σχηματισμός «περνά» το περιστύλιο είμαστε απολύτως πλέον βέβαιοι ότι έχουν αποδεχθεί τους όρους του «παιχνιδιού» και εξ’ αρχής έχουν γίνει γνώστες των κανόνων του.

Φυσικά πιστεύουμε ότι πέρα από τις αγνές προθέσεις που μπορεί να έχουν στο ξεκίνημα του πολιτικού τους βίου, κατά την διάρκεια εξαναγκάζονται να «βάζουν» πολύ νερό στο κρασί τους όπως λέει ο λαός μας για να μπορέσουν να συνυπάρξουν με το σύστημα.

Αλλιώς παραμένουν εκτός και παρακολουθούν από μακριά.

Και εδώ τίθεται το μεγάλο ερώτημα θεωρώντας ότι κατ΄αρχήν πολλοί έχουν αγνά και καθαρά αισθήματα.



Τι «ξεπουλά» την ώρα του μεγάλου συμβιβασμού ένας πολιτικός και ανατρεπτικός  σχηματισμός προκειμένου να χωρέσει στο κάδρο της ιστορίας αυτού του ΈΘΝΟΥΣ;

 Αυτά που για λόγους πολιτικής τακτικής αφήνει στην «άκρη» μπορεί στο διάβα του να τα ξανά ανασύρει βάζοντάς τα εκ νέου στην ιδεολογική του φαρέτρα;

Εδώ είμαστε ξεκάθαροι:

Το σύστημα παραδεχόμαστε όλοι ότι είναι βρωμερό και τρισάθλιο,  αλλά ταυτόχρονα τόσο ισχυρό που όταν το προσκυνήσεις μια φορά θα προσκυνάς συνεχώς διότι πλέον μπαίνεις στον ΑΠΟΛΥΤΟ έλεγχο του.

Εμείς ΑΠΕΧΟΥΜΕ συνειδητά πλέον ως έκφραση πολιτικής άποψης,  διότι πιστεύουμε ότι από το συγκεκριμένο πολιτειακό – πελατειακό σύστημα με την συγκεκριμένη δόμηση δεν μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές με κέντρο τον Έλληνα πολίτη, ως στόχο την σωτηρία  του Ελληνικού ΕΘΝΟΥΣ.

Και όποιοι άλλοι κατά καιρούς απέχουν και φωνάζουν,  το κάνουν  διότι τελευταία στιγμή έμειναν εκτός «Νυμφώνος».

Δεν ανησυχούν όμως διότι κάποια στιγμή το σύστημα θα τους καλέσει και αυτούς όπως κάλεσε και τον έφηβο ΛΕΒΕΝΤΗ που από εξτρεμιστής, νεοδημοκράτης και ολίγον πασόκος, κατάφερε το σύστημα να του βρει χώρο και να του εξαργυρώσει την υπομονή του.

Και μην ακούτε αυτόν ούτε και κάποιους άλλους που φωνασκούν και βρίζουν τάχα το σύστημα, διότι όταν έλθει η ώρα βάζουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στις επιταγές των εντολέων τους.

Ποιος όμως είναι ο δρόμος που πρέπει να χαράξουμε και να πορευτούμε μέχρι την ευόδωση του στόχου μας και ποιός είναι αυτός.




Ο δρόμος είναι η καθημερινή πάλη με τους εχθρούς του ΕΘΝΟΥΣ που υπάρχουν στην ζωή μας καθώς και την αυτοβελτίωσή μας, μέχρι να έλθει η ώρα της ουσιαστικής ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ που κάθε καθαρή ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ θα το αντιληφθεί και θα λάβει μέρος στην σωτηρία του ΕΘΝΟΥΣ μέσα από ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΙΚΗ διαχείριση του πραγματικού πολιτικού βίου.

Διότι μας έχουμε τονίσει και άλλοτε, ο πολιτικός είναι υπηρέτης του λαού και κινείτε, αποφασίζει και τελικά θυσιάζεται για το καλό του ΕΘΝΟΥΣ και των ΕΛΛΗΝΩΝ όπως έκαναν κατά το παρελθόν οι άξιοι προπάτορές μας. 
 

Και κάτι τελευταίο έχω να σας πω:


Ρε σεις δεν ξέρω γράμματα πολλά.


Αλλά μονάχα ένα ξέρω:


Ο πόλεμος θέλει μόνο ψυχή, πίστη και βόλια.


Αι σιχτίρι για να μιλήσω στην γλώσσα σας ραγιάδες.

ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ

Νικόλαος Ζέζας
Υπεύθυνος Διαχείρισης
ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΗΛΕΙΑΣ